ابوالفضل طالقاني (مشهور به عنقاي طالقاني) جلال الدين ابوالفضل طالقاني متخلص به عنقا در سال 1266 هجري د رقزوين به دنيا آمد. پس از طي مقدمات در سال 1285 ه.ق. از قزوين به تهران هجرت نمود و به تحصيل و تكميل معقول و منقول پرداخت. بعضي علوم غريبه را نزد آقاسيدعلي قزويني مشهور به علاقه بند آموخته است. از مشايخ عرفا كه در ك صحبتشان وي را دست داده يكي آقاسيدحسين پسر حاج سيّدقريش قزويني است كه در قزوين وي را دريافته است. و در تهران از آقاميرزاعبدالقادر تاجر جهرمي استفاده نمود و چندي به دستور وي به رياضيات و مجاهدت روزگار گذرانيد و آقاميرزاعبدالقادر اويسي مشرب بود و چنان كه گويند به حاج محمدحسن نائيني كه از سلسلهي نور بخشيه است رسيد. و از سلسله معروفيه كسي كه بيشتر در خدمتش به سر برد و از صحبتش بهرهور گرديد آقامحمد جاسبي بود. باري ميرزاابوالفضل عنقا، صاحب درجات و مقامات بود و با اينكه اجازه ارشاد داشت مسند ارشاد نگسترد. از آثار وي عبارتند از: «رساله در اثبات نبوت خاصه ولايت خاصه»، كتاب عقايد حقه در اصل دين و مذهب ترجمه، چهل حديث نبوي و دستور سلاك الي اللّه، حقايق المناقب ديوان قصايد و غزليات و چند اثر ديگر. وفات حكيم عارف عنقاي طالقاني در ربيع الثاني 1333 ه ق. در محله معروف به ميدان محمديه تهران اتفاق افتاد. مزارش واقع است در سمت غربي بقعه ابن بابويه.
کد مطلب: 165
|
|
