محمدباقر اصطهباناتي شيخ محمدباقر اصطهباناتي شيرازي پس از شاگردي نزد حاجيشيخ محمدباقر اصفهاني - فرزند مُحشي كتاب معالم - در اصفهان به تهران هجرت نموده نزد آقامحمدرضا قمشهاي، ميرزاي جلوه و آقا علي مدرس زنوزي به تلمذ ميپردازد. پس از تكميل تحصيلات خود در تهران به موطن خود شيراز ميرود و پس از مدتي راهي سامرا شده، پس از استفاده از محضر ميرزاي شيرازي به نجف اشرف رهسپار ميشودو در آنجا مشغول تدريس حكمت ميشود. در مدت هفت سال تدريس حكمت متعاليه در نجفاشرف شاگردان زيادي در مجلس درس او حاضر شده، ظاهراً تنها درس فلسفه در آن روز حوزه نجف در ميان صدها درس فقه و اصول همين مدرس بوده فلذا حكيم اصطباناتي را ميتوان از مؤسسين حوزهي فلسفي به حساب آورد. اين استاد متأله پس از هفت سال تدريس از تاريخ وفات ميرزاي شيرازي 1312 تا سال 1319 ه.ق. عزم وطن كرده به شيراز ميآيد. استاد در دفاع از مشروطه و رهبري قيام مردم شيراز در سال 1326 ه.ق. مطابق با 17 اسفند ماه 1286 ش. جان خود بر سر آن نهاده به ديدار حق شتافت. از آثار وي رساله در حدوث عالم و رسالهاي در احكام دين است.
کد مطلب: 158
|
|
