خواندنی ها پرسش و پاسخ سخن ما فيلسوفان امروز ايران اساتيد فلسفه
كي‌ يرگكارد : هركس‌ بايد از سروكار داشتن‌ با ديگران‌ مضايقه‌ كند و فقط‌ با خدا و با خودش‌، سخن‌ بگويد.     ::    اقبال‌ لاهوري‌ : در تاريخ‌ انديشه‌ معاصر، يك‌ نظر مثبت‌ در مورد بقاي‌ روح‌ وجود دارد و آن‌ هم‌ نظريه‌ي‌ «دور جاودان‌» نيچه‌ است‌. اين‌ نظر نيچه‌، كه‌ او آن‌ را با شور و حالي‌ پيامبرگونه‌ ابراز مي‌دارد، كوشش‌ و كششي‌ در افكار جديد را آشكار مي‌سازد.     ::    سهل‌ شوشتري‌ (تستري‌) : بزرگ‌ترين‌ مقامات‌ آن‌ است‌ كه‌ خوي‌ بد خويش‌ به‌ خوي‌ نيك‌ بدل‌ كنند.     ::    بودا : بوي‌ خوش‌ رهروان‌، كه‌ تا خدايان‌ مي‌رسد، والاتر از همه‌ است‌؛ اما بويي‌ كه‌ از صندل‌ و ياس‌ برمي‌خيزد بسي‌ دور نمي‌رود.     ::    گزنوفون‌ : يك‌ خدا هست‌ در ميان‌ خدايان‌ و آدميان‌، كه‌ بزرگ‌ترين‌ است‌. نه‌ در پيكر همانند ميرندگان‌ است‌ نه‌ در انديشه‌.     ::    دكارت‌ : خدا وجود دارد و تصورات‌ واضح‌ و متمايز را نيز تضمين‌ مي‌كند. من‌ به‌ طور واضح‌ و متمايز، مي‌فهمم‌ كه‌ خدا وجود دارد.     ::    گزنوفون‌ : همه‌ چيز از خاك‌ است‌ و همه‌ چيز در خاك‌ پايان‌ مي‌يابد.     ::    علامه‌ طباطبايي‌ : اصل‌ اصيل‌ در هر چيز، وجود و هستي‌ اوست‌ و ماهيت‌ وي‌ پنداري‌ است‌، يعني‌ واقعيت‌ هستي‌ به‌ خودي‌ خود (بالذات‌ و لنفسه‌) واقعيت‌ دار، يعني‌ عين‌ واقعيت‌ بوده‌ و همه‌ي‌ ماهيات‌ با وي‌، واقعيت‌ دار و بي‌ وي‌ (به‌ خودي‌ خود) پنداري‌ و اعتباري‌ مي‌باشند.     ::    ويتگنشتاين‌ : به‌ راستي‌ امور ناگفتني‌ وجود دارند، آنها خود را «نشان‌ مي‌دهند». آنها «راز آميزند».     ::    بودا : به‌ راه‌ قدسي‌ نرفته‌ و در جواني‌ گنجي‌ نياندوخته‌اند، كمانهاي‌ فرسوده‌ي‌ دور افكنده‌ را مانند كه‌ برگذشته‌ افسوس‌ مي‌خورند.
مکتب جاودان خردآرشيو مطلب

مكتب‌ جاودان‌ خرد و كثرت‌گرايي‌ ديني‌

برداشت‌ خاص‌ از پلوراليسم‌ ديني‌
6-1- همه‌ي‌ سنّت‌گرايان‌، بدون‌ استثناء به‌ كثرت‌گرايي‌ ديني‌ قائل‌اند. اما كثرت‌گرايي‌ ديني‌ روايتهاي‌ عديده‌اي‌ دارد و طبعاً هركس‌ كه‌ به‌ كثرت‌گرايي‌ ديني‌ معتقد است‌، در واقع‌، به‌ يكي‌ از روايتها و قرائتها و برداشتهاي‌ آن‌ اعتقاد مي‌ورزد. برداشتِ موردِ قبولِ سنّت‌گرايان‌ از كثرت‌گرايي‌ ديني‌ برداشت‌ خاصّي‌ است‌ كه‌، علي‌الخصوص‌ از بعد از انتشار كتاب‌ بسيار مهمّ و موفّق‌ شووان‌ به‌ نام‌ وحدت‌ متعالي‌ اديان‌ (كه‌ اصل‌ فرانسوي‌اش‌ در 1948 و ترجمه‌ انگليسي‌اش‌ در 1975 منتشر گشت‌)، به‌ نام‌ نظريّه‌ي‌ «وحدت‌ متعالي‌ اديان‌» خوانده‌ مي‌شود. لُبّ اين‌ نظريّه‌ اين‌
همه‌ي‌ سنّت‌گرايان‌، بدون‌ استثناء به‌ كثرت‌گرايي‌ ديني‌ قائل‌اند. اما كثرت‌گرايي‌ ديني‌ روايتهاي‌ عديده‌اي‌ دارد و طبعاً هركس‌ كه‌ به‌ كثرت‌گرايي‌ ديني‌ معتقد است‌، در واقع‌، به‌ يكي‌ از روايتها و قرائتها و برداشتهاي‌ آن‌ اعتقاد مي‌ورزد. برداشتِ موردِ قبولِ سنّت‌گرايان‌ از كثرت‌گرايي‌ ديني‌ برداشت‌ خاصّي‌ است‌ كه‌، علي‌الخصوص‌ از بعد از انتشار كتاب‌ بسيار مهمّ و موفّق‌ شووان‌ به‌ نام‌ وحدت‌ متعالي‌ اديان‌ (كه‌ اصل‌ فرانسوي‌اش‌ در 1948 و ترجمه‌ انگليسي‌اش‌ در 1975 منتشر گشت‌)، به‌ نام‌ نظريّه‌ي‌ «وحدت‌ متعالي‌ اديان‌» خوانده‌ مي‌شود.
است‌ كه‌ در چارچوب‌ هر دين‌ و مذهبي‌ بايد بين‌ دو امر تفكيك‌ كرد: يكي‌ شريعت‌ ظاهريِ (1) توده‌هاي‌ مؤمنان‌ و متديّنان‌ به‌ آن‌ دين‌ و مذهب‌، كه‌ از آن‌ به‌ دين‌ ظاهري‌ (2) هم‌ مي‌توان‌ تعبير كرد. ديگري‌ طريقتِ باطنيِ (3) عارفانِ آن‌ دين‌ و مذهب‌، كه‌ دين‌ باطني‌ (4) تعبير ديگري‌ از آن‌ است‌. شريعت‌ ظاهري‌ مجموعه‌اي‌ است‌ فراهم‌ آمده‌ از تصوّرات‌، مفاهيم‌، استنباطات‌، احكام‌، تعاليم‌، سبك‌ زندگي‌، و اعمال‌ عبادي‌اي‌ كه‌ همگي‌ تحت‌ تأثير اوضاع‌ و احوال‌ فرهنگي‌ جامعه‌اي‌ است‌ كه‌ مؤمنان‌ و متديّنان‌ در آن‌ به‌ سر مي‌برند، و حال‌ آنكه‌ طريقت‌ باطني‌ تجربه‌، يعني‌ علم‌ بي‌واسطه‌اي‌ است‌ كه‌ عارف‌ از واقعيّت‌ نهايي‌ و حقيقة‌ الحقايق‌ دارد. اگر شرايع‌ ظاهري‌ اديان‌ و مذاهب‌ مختلف‌ را با يكديگر بسنجيم‌ مي‌بينيم‌ كه‌ هرگز وحدت‌ ندارند و مغايرتها و بلكه‌ تناقضات‌ و تعارضات‌ فراوانشان‌ امري‌ بديهي‌ است‌. اما، از سوي‌ ديگر، اگر طريقت‌ باطني‌ اديان‌ و مذاهب‌ را در مد نظر گيريم‌ خود را با امر واحدي‌ مواجه‌ مي‌يابيم‌؛ يعني‌ كُنه‌ دين‌ باطني‌ در كران‌ تا كران‌ عالم‌ اديان‌ و مذاهب‌ يكي‌ است‌. بر سبيل‌ تمثيل‌، گويي‌ حقيقت‌ كوهي‌ است‌ و پيروان‌ اديان‌ و مذاهب‌ كوهنورداني‌اند كه‌ از دامنه‌ي‌ آن‌ كوه‌ شروع‌ به‌ بالا رفتن‌ از آن‌ كرده‌اند. اين‌ كوهنوردان‌ تا برسطح‌ زمين‌ و در پاي‌ كوه‌اند ممكن‌ است‌ از هم‌ دور باشند و اين‌ دوري‌ چه‌ بسا فراوان‌ هم‌ باشد. (به‌ تعبير ديگر، در خدا، اديان‌ هم‌گرايي‌ مي‌يابند و در كمتر از خدا كمابيش‌ واگرايي‌. وحدت‌ اديان‌ در ساحت‌ و سطح‌ امر متعالي‌، يعني‌ خدا، صورت‌ مي‌پذيرد و از اين‌ رو، اين‌ نظريّه‌ به‌ «وحدت‌ متعالي‌» ناميده‌ شده‌ است‌.)

پانوشنها
1. Exoterism
2. Exoteric Religion
3. Esoterism
4. Esoteric Religion

کد مطلب: 476

     
 
تايپ فارسی تايپ انگليسی
 
  نمايش آدرس ايميل شما به سايرين