خواندنی ها پرسش و پاسخ سخن ما فيلسوفان امروز ايران اساتيد فلسفه
هراكليت‌ : افتخارها، خدايان‌ و آدميان‌ را برده‌ مي‌سازد.     ::    هراكليت‌ : به‌ اين‌ لوگوس‌، كه‌ موجودي‌ جاودان‌ است‌، آدميان‌، نانيوشندگانند، چه‌ پيش‌ از آنكه‌ بشنوندش‌، و چه‌ پس‌ از آن‌.     ::    بودا : گُل‌ چينِ پراكنده‌ دل‌ را مرگ‌ چنان‌ درربايد كه‌ سيلابي‌ روستاي‌ خفته‌ را.     ::    هراكليت‌ : چشمها و گوشها براي‌ آدميان‌ به‌ گواهاني‌ هستند، اگر روحهايي‌ با زبان‌ آنها بيگانه‌ دارند.     ::    ويتگنشتاين‌ : راه‌ حل‌ معماي‌ زندگي‌ در مكان‌ و زمان‌، بيرون‌ از مكان‌ و زمان‌ جاي‌ دارند (اينها مسائل‌ علم‌ طبيعي‌ نيستند كه‌ ما بايد حل‌ كنيم‌).     ::    بودا : اگر همراهيْ دورانديش‌ بيابي‌ كه‌ با تو زندگي‌ كند، خوشْرفتار باشد و روشن‌، بايد كه‌ با او زندگي‌ كني‌؛ شاد و آگاه‌ و چيره‌ به‌ همه‌ي‌ خطرها.     ::    نيچه‌ : همسايه‌ي‌ ما، همسايه‌ي‌ ما نيست‌، همسايه‌ي‌ همسايه‌ي‌ ماست‌. هر ملت‌ چنين‌ مي‌انديشد.     ::    ملاصدرا : من‌ در اين‌ زمان‌ در ميان‌ جماعتي‌ گرفتار شده‌ام‌ كه‌ هرگونه‌ تأمل‌ در متون‌ و ژرف‌ انديشي‌ را نوعي‌ بدعت‌ در دين‌ مي‌شناسند. تو گويي‌ آنها حنبليهاي‌ كتب‌ حديث‌ هستند كه‌ حق‌ با خلق‌ و قديم‌ با حادث‌ بر آنها مشتبه‌ شده‌ است‌.     ::    هراكليت‌ : دهر كودكي‌ است‌ كه‌ نرد مي‌بازد؛ پادشاهي‌ يك‌ كودك‌!     ::    بودا : راستي‌ كه‌ خود، بد مي‌كند و خود را مي‌آلايد، خود گردِ بدي‌ نمي‌گردد و خود پاك‌ مي‌شود. پاكي‌ و ناپاكي‌ از خود است‌. كسي‌ ديگري‌ را پاك‌ نمي‌كند.
مکتب تهرانآرشيو مطلب

طاهر تنكابني‌

ميرزا طاهر فرزند فرج‌ اللّه‌ تنكابني‌ در هيجدهم‌ رمضان‌ سال‌ 1280 ه.ق‌. در كلاردشت‌ مازندران‌ متولد شد.
در حكمت‌ و فلسفه‌ اسلامي‌ از محضر آقامحمدرضا قمشه‌اي‌، ميرزاي‌ جلوه‌ و آقاعلي‌ حكيم‌ و در هيئت‌ و نجوم‌ از ميرزا عبداللّه‌ (رياضي‌) استفاده‌ نموده‌، خود از استادان‌ به‌ نام‌ تهران‌ گرديدند.
استاد خط‌ بسيار خوشي‌ داشته‌ است‌ و بسياري‌ از كتب‌ خطي‌ و نفيس‌ را جمع‌ كرده‌، يكي‌ از كتابخانه‌هاي‌ مهم‌ تهران‌ با بيش‌ از چهارهزار جلد كتاب‌ از آن‌ وي‌ بوده‌ كه‌ به‌ كتابخانه‌ مجلس‌ شوراي‌ اسلامي‌ فروخته‌ شده‌ است‌.
آقاميرزاطاهر تنكابني‌ در دوره‌ اول‌ و سوم‌ مجلس‌ وكالت‌ علماي‌ تهران‌ و مردم‌ تهران‌ را به‌ عهده‌ داشته‌، پس‌ از پيش‌ آمدن‌ موضوع‌ مهاجرت‌، ميرزا با چند تن‌ ديگر از قبيل‌ مرحوم‌ مساوات‌ و شيخ‌ محمدحسين‌ استرآبادي‌ به‌ عراق‌ رهسپار گرديدند. در زمان‌ مهاجرت‌ با اينكه‌ ميرزا در تهران‌ نبود براي‌ دوره‌ي‌ چهارم‌ نيز به‌ وكالت‌ مجلس‌ برگزيده‌ شد و تا سال‌ 1302 وكيل‌ مجلس‌ بود.
ميرزا علاوه‌ بر وكالت‌ و مدرسي‌ علوم‌، ساليان‌ درازي‌ يكي‌ از قضات‌ مبرز و عالي‌ مقام‌ عدليه‌ بود. مدتي‌ نيز سمت‌ رياست‌ محاكم‌ بدايت‌ و زمان‌ رياست‌ كل‌ محاكم‌ استيناف‌ را داشتند و سپس‌ تا يازده‌ مرداد 1306 مستشار ديوان‌ عالي‌ تميز بودند. پس‌ از كودتاي‌ سوم‌ اسفند چند ماهي‌ زنداني‌ و سپس‌ به‌ كاشان‌ تبعيد شد. و پس‌ از يك‌ سال‌ به‌ تهران‌ آمده‌ مجدداً بساط‌ درس‌ را در مدرسه‌ي‌ كاظميه‌ و مدرسه‌ي‌ سپهسالار و منزل‌ خود برپاساخت‌ تا اينكه‌ در اواخر پاييز 1318 به‌ بيماري‌ حبس‌ بول‌ مبتلا و در آبان‌ 1320 پس‌ از سه‌ بار سكته‌ به‌ بيمارستان‌ نجميه‌ منتقل‌، و سرانجام‌ در آذر 1320 به‌ ديار باقي‌ شتافت‌ و در قبرستان‌ ابن‌ بابويه‌ مدفون‌ گرديد.

کد مطلب: 160

     
 
تايپ فارسی تايپ انگليسی
 
  نمايش آدرس ايميل شما به سايرين