استادمحمد هيدجيزنجاني
ملامحمد هيدجيزنجاني در سال 1270 قمري برابر با 1232 ش. در هيدج متولد گرديد. او پس از طي مقدمات در هيدرج و قزوين در سال 1305 ه.ق. به تهران هجرت نمود، كلام و رياضي را از حوزه درسي آقاميرزاحسين سبزواري در مدرسهي عبداللّهخان تهران و حكمت و معارف را از مدرس حكيم ميرزاي جلوه استفاده نمود.
ملامحمد هيدجي ادامهدهندهي مكتب جلوه در حوزه حكمي تهران بوده همان روحيه نقادي و دقت علمي را در بيان نظرات فلسفي ابراز ميداشته و همچون استاد توفيق تعليم و تدريس حكمت را در زماني طولاني داشته، به مدت سي سال در مدرسهي منيريه (1) به تعليم اسفار، شفا و اشارات و شرح منظومه پرداخت.
بيتوجهي او به زخارف دنيا و وارستگي استاد موجب شد كه شاگردان علاوه بر استفاده از مكتب علمي استاد تحت تأثير شخصيت اخلاقي او قرار گيرند.
آثار استاد هيدجي به شرح زير است:
1- تعليقه بر منظومه در منطق و حكمت د رسال 1346 در 432 صفحه در تهران چاپ شده است.
2- جُنگي مشتمل بر نظم و نثر در حكمت و اخلاق و غيره
3- تعليقه بر اسفار
4- دانشنامه منظوم حاوي مطالبي در حكمت و عرفان و عقايد به زبان پارسي و تركي
5- ديوان اشعار در سال 1355 به وسيلهي سيّد جعفر مرتضوي تدوين و با تصحيح علي هشترودي چاپ شده است.
6- رسالهاي مشتمل بر قواعد فلسفي كه در پايان تعليقه بر منظومه به همراه شرح حال خود نوشت استاد چاپ شده است.
پانوشتها
1. از بناهاي امير نظام حاكم تهران كه خواهرش منيرالسلطنه - همسر ناصرالدين شاه- آن را تكميل كرد. جنب مدرسهي امام زاده سيّد ناصرالدين واقع است.
کد مطلب: 162
